Doktori

Edison Ypi

Një vend ku ka Romeo & Xhulieta që varin veten njëri pas tjetrit në degë të lisit, nuk mund të jetë një vend i çfarëdoshëm. Një vend i tillë është një vend i lartë. Madje tepër i lartë. Për të cilin, e pakta që mund të thuhet, është se punët nuk i ka keq.

Nuk i ka keq punët ky lloj vendi, por nuk janë të këtij mendimi një numër zagarësh të po këtij vendi, të cilët, për gjithçka, nga kruajtja e fundshpinës, alergjitë e pranverës, e deri te marrëdhëniet e mira apo të këqija me Kinën, bëjnë fajtor Doktorin.

Cilin Doktor?

Doktorin tonë, pra. Doktorin më të çuditshëm që ka parë Bota. Doktorin të cilit prej njëzet e kusur vjetësh zagarët i thonë largohu, ai afrohet. I thonë ik, ai vjen. I thonë eja, ai ikën. I thonë rri, ai punon. I thonë hesht, ai flet. I thonë sëmuru, ai forcohet. I thonë humb, ai fiton. I thonë ndal, ai vrapon. I thonë zvarritu, ai fluturon.

Sjellja e kritikuesve zagarë të Doktorit tonë, përçartjet e tyre përgojuese prej halabakësh rrugësh, kjo marrëdhënie e pazakontë prej babai pasionant dhe kopili grindavec, me të drejtë të sjell ndërmend proverbin me shqiptarin që s’të bën për babi po s’ia dashurove mamin. Dhe, në fakt, Doktori atë po bën.

Për më tepër që Doktori ynë është namuzqar me nam, dhe jo ndonjë dashuror i madh, zor të besohet t’ua ketë dashuruar mamin të gjithë llomotitësve. Jo për ndonjë arsye të mistershme. Thjesht sepse, për shkak të punëve të shumta, Doktorit nuk i del koha ta kryejë si duhet detyrën, t’ua dashurojë mamin të gjithë zagarëve, i vetmi problem ky që Doktori s’e zgjidh dot.

Dhe është pikërisht ky problem, apo kjo mungesë ngeje dhe kohe e Doktorit, që më ka vënë mua në një situatë sa të vështirë, delikate dhe paradoksale. Që unë, adhuruesi i kahershëm i Doktorit, si i tillë do desha hera-herës t’i bëja Doktorit ndonjë vërejtje korrektuese. Por nuk mundem. S’më lënë radhë kopilat. Të cilët nguten kush e kush ta dërgojë i pari mamin që t’ia vizitojë dhe dashurojë Doktori.

Dhe ky s’është i vetmi paradoks. Sepse, ndërkohë që kudo në botë halli i doktorëve është si t’u bëjnë ballë sëmundjeve të pacientëve, në Shqipëri ky problem shfaqet si dukuri e kundërt: Si hall i madh i zagarëve të sëmurë, të cilët shkak të dështimeve të tyre bëjnë atë që ato halle nuk i shkakton por i shëron, Doktorin.

Cilët janë zagarët të cilët me turinj nga luna sulmojnë, përgojojnë, thashethemnojnë, Doktorin tonë?

Të njëjtët bastardë si kurdoherë. Spurdhjakët e zyrave, organizatave dhe shoqatave, turlilloj zagarësh pordhacë dhe parazitë nga më të pështirët. Ata që nuk shkelin kurrë nëpër fshatra. Bastardët të cilëve rrugët e asfaltuara u duhen vetëm për të vajtur në plazh, për pushime, sidomos nëpër restorante. Sepse në përfytyrimin e tyre zagaror, rrugët nuk janë për punë, për kamionë dhe trailerë, por vetëm për makinat e tyre të vogla, natyrisht sa më të shtrenjta. Janë nostalgjikët e kurvit, fanatikët orëmbetur. Ish-spiunët, të cilët lëndën e parë, shqiptarët e lirë, e kanë, por u mungon impianti i përpunimit. Por kryesorët janë zëdhënësit e tyre, llomotitësit mediatikë, ata që duan, dhe ia arrijnë, të mbijetojnë përmes gënjeshtrave. Shkurt, shqiptarët më të pa sinqertë, më të pa aftë, më të patalentuar. Ata të cilëve nuk u mbahet mend asnjë fjalë, nuk u ka dalë kurrë asnjë parashikim, nuk kanë pasur asnjë sukses në asnjë “aksion” social, qytetar, politik, ekonomik, ekologjik etj.

Pas pak do zgjidhet Presidenti i ri. Si kurrë më parë, absolutisht asnjeri nuk e di cili do jetë tjetri, i ardhshmi. Nuk ka shenjë më të qartë dhe më bindëse se kjo paparashikueshmëri për të provuar definitivisht se në Shqipëri demokracia dhe pluralizmi më së fundi ekzistojnë dhe funksionojnë. Dhe jo vetëm. Sepse prej vitesh shqiptarët votojnë “në mes”. Që është sigurisht edhe kjo një dukuri entuziazmante frymëndalëse. Sigurisht që kjo megameritë i përket Sovranit. Por jo vetëm Sovranit. U përket edhe individëve që bëjnë politikën dhe pushtetin. Cili është ai individ të cilit, duke pasur bilancin më të gjatë kohor në politikë dhe pushtet në Shqipërinë post diktatoriale, i përket edhe kontributi më i madh? Doktori. Ai që nuk ia njeh Doktorit këtë meritë, le ta mësojë në këtë çast se nuk është normal, por një nga të dyja: maskara ose budalla.

Meqë jemi te qeverisja, ka një numër shpifësish dhe llomotitësish të cilët Doktori me vetëdije nuk i qeveris, domethënë nuk ua dashuron mamin. Jo sepse s’ka kohë, nge, apo energji. Se tashmë s’ka mbetur zagar shqiptar që Doktori të mos dojë dhe dijë t’ia dashurojë mamin, por sepse nuk do. I lë vet’ të llapin. Për hir të demokracisë, fjalës së lirë etj.

Megjithatë, zagarët një e dy e Doktori-Doktori.

Doktori ka simpatinë e qindra mijëra shqiptarëve, rrugaçët pëllasin Doktori-Doktori.

Doktori ka mbi 20 vite që merr gjysmat e votave të shqiptarëve, palaçot klithin Doktori-Doktori.

Doktori futi Shqipërinë në NATO, ata vazhdojnë t’i bien legenit Doktori-Doktori.

Doktori bëri të mundur udhëtimin e shqiptarëve në Europë pa viza, këta vazhdojnë avazin, Doktori-Doktori.

Nën qeverisjen e Doktorit Shqipëria i shpëtoi krizës që mbërtheu, dhe mbërthyer po e mban, gjysmën e botës, legenat s’reshtin së lehuri Doktori-Doktori.

Rrugët e Shqipërisë ishin shtigje dhish. Edhe tani që s’po mbetet rrugë pa u asfaltuar, prap’ pisat bërtasin Doktori-Doktori.

Prishtina ishte më larg se Kamçatka. Tani në Prishtine shkohet për dy orë  e gjysmë, kta Doktori-Doktori.

Ndoshta kanë të drejtë. Se s’është pak tjetri të ta dashurojë mamin.

Turlifarlloj spurdhjakësh i janë vërsulur Doktorit. Deri edhe me rrjete sociale virtuale, pra me grazhde derrash me fotografi profili me të ngrëna e të pira përpara. Kurrë mos ardhshin në vete nga këto marrëzira. Ku ka më bukur; Ata e sulmojnë me rrjeta sociale virtuale, Doktori u dashuron mamin.

Një shembull për të ilustruar flirtin e Doktorit me mamin e zagarit…

Dëgjova këto ditë në televizor një zagar të tipit Doktori-Doktori që tha se 70% e familjeve të Paskuqanit nuk paguajnë dot energjinë elektrike. Kush nuk e paguan dot energjinë elektrike, nuk duhet as ta përdorë atë energji. Dhe këtu ky muhabet mbyllet. Megjithatë, unë e bëra një sondazh në Paskuqan. Ku më doli se 90% e familjeve jetojnë në vila të reja. Që janë aq të shumta dhe aq të bukura, sa zor se Lombardia mund ta ketë ndonjë Paskuqan. Ata që jetojnë nëpër vila nuk paguajnë dot korrentin?! Bah! Thuaj pastaj që zagari nuk e ka hak që Doktori t’ia shijojë mamin.

Si ia arrin Doktori ynë t’ia shalojë mamin zagarit? Kjo pyetje, me sa duket, do mbetet një sekret profesional i Doktorit.

Vazhdo zagar. Vazhdo sajo, shpif, intrigo, kusur mos i lër Doktorit. Doktori di si të ta kalërojë mamin.

Postoje në:

Tweet